{"id":15717,"date":"2024-07-27T18:33:45","date_gmt":"2024-07-27T15:33:45","guid":{"rendered":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/?p=15717"},"modified":"2024-07-28T20:37:43","modified_gmt":"2024-07-28T17:37:43","slug":"feryal-turanin-oykuleri","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/2024\/07\/27\/feryal-turanin-oykuleri\/","title":{"rendered":"Feryal \u00c7akmak’\u0131n \u00d6yk\u00fcleri"},"content":{"rendered":"\n

Feryal \u00c7akmak, yazd\u0131\u011f\u0131 \u00f6yk\u00fclerden birini daha bizlerle bulu\u015fturdu: 2024<\/strong><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Feryal \u00c7akmak\u2019a \u00fc\u00e7 b\u00f6l\u00fcmden olu\u015fan bu \u00f6yk\u00fc i\u00e7in te\u015fekk\u00fcr ederiz.<\/p>\n\n\n\n

AZ\u0130Z\u2019\u0130N YOLU<\/p>\n\n\n\n

Bir yolun varsa gitmen gereken, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n mutlulu\u011fu alay ediyordur senle. Yol seni \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yorsa ve sen gidebiliyorsan, Dar gelir g\u00fcl\u00fcmsemesi art\u0131k alay edenlerin y\u00fcz\u00fcne. \u00c7\u00fcnk\u00fc sen gitmi\u015fsindir.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

 1<\/p>\n\n\n\n

Bir Kalayl\u0131k Mutluluk\u2026<\/p>\n\n\n\n

G\u00fcn\u0131\u015f\u0131\u011f\u0131  perdenin y\u0131rt\u0131k yerlerinden her sabah ki  co\u015fkusuyla \u00f6ylece i\u00e7eri dal\u0131yor, \u00e7ocu\u011fun b\u00fct\u00fcn uyuma \u00e7abalar\u0131na ra\u011fmen  g\u00f6zlerinin i\u00e7ine sokuluyordu. Her sabah isyanlarla uyanan Halit Aziz’in odas\u0131na g\u00fcn \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131  ac\u0131 verici bir h\u0131zla do\u011fuyordu. Halit Aziz ilk defa bug\u00fcn isyan etmeden yata\u011f\u0131ndan do\u011fruldu. Bir yata\u011f\u0131n dahi  zor s\u0131\u011fd\u0131\u011f\u0131 \u00e7at\u0131 kat\u0131ndaki odas\u0131na son bir kez bakt\u0131. Aziz ya\u015f\u0131tlar\u0131na g\u00f6re boyu  uzun bir \u00e7ocuktu. Ona m\u00fcnasip bulunan bu k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck odada s\u00fcrekli ba\u015f\u0131n\u0131 tahta tavana \u00e7arp\u0131yordu. Yata\u011f\u0131nda hep ayaklar\u0131n\u0131 toplayarak uyumak zorundayd\u0131. Bacaklar\u0131 yata\u011f\u0131ndan ve yorgan\u0131ndan ta\u015f\u0131yordu. O ses, kal\u0131n \u00fcrpertili ses “Halit sen kalkmad\u0131n m\u0131 hala”. Amcas\u0131n\u0131n sesiydi bu. Aziz’i babas\u0131 okusun diye Amcas\u0131n\u0131n yan\u0131na \u0130stanbul’a g\u00f6ndermi\u015fti. 13 ya\u015f\u0131nda gelmi\u015fti Halit Aziz bu eve. Babas\u0131 her ay abisine Aziz i\u00e7in para g\u00f6nderiyordu. Ancak bilmiyordu ki Aziz’i Amcas\u0131 okula g\u00f6ndermiyor, kendi i\u015finde sabahtan ak\u015fama kadar \u00e7al\u0131\u015ft\u0131r\u0131yordu. Ona kalay yapmay\u0131 \u00f6\u011fretmi\u015f, sokak sokak dola\u015ft\u0131r\u0131p kap kacak kalaylat\u0131yordu. Az para getirdi\u011fi zamanlar ona zul\u00fcm ediyor, bazen yemek vermiyor, bazen \u00fczerindeki yorgan\u0131 dahi al\u0131yordu. Buz gibi odada uyutuyordu onu. Aziz yorgan\u0131n\u0131n \u00fczerinden al\u0131nd\u0131\u011f\u0131 bir gece karar vermi\u015fti gitmeye. O ayaz gecede y\u00fcn yata\u011f\u0131n\u0131n ba\u015f\u0131n\u0131 s\u00f6km\u00fc\u015f kendini y\u00fcn yata\u011f\u0131n i\u00e7ine saklam\u0131\u015ft\u0131. Yata\u011f\u0131n i\u00e7in y\u00fcn doluydu ancak bir o kadar da toz vard\u0131  i\u00e7inde. \u00d6nce bir s\u00fcre \u00f6ks\u00fcrd\u00fc Halit Aziz. Perdesini a\u00e7m\u0131\u015f Ay \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na do\u011fru bakarak hayaller kurmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Sanki biraz olsun i\u00e7i \u0131s\u0131nm\u0131\u015ft\u0131. 12 ya\u015f\u0131nda geldi\u011fi bu evde 3 y\u0131lda o kadar \u00e7ok \u015fey ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131 ki. Halit Aziz sanki on ya\u015f b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015ft\u00fc. G\u00f6zleri dolmu\u015ftu, a\u011flamamak i\u00e7in zor tutuyordu kendini. \u00c7ocu\u011fun  bak\u0131\u015flar\u0131 \u00fczerine  dizilmi\u015f kirpikleri k\u0131p\u0131r k\u0131p\u0131r. Y\u00fcre\u011findeki umut g\u00f6zlerinden ka\u00e7\u0131p gitmesin diye kanat \u00e7\u0131rp\u0131yordu  o g\u00fczel Aziz’in g\u00f6zlerinde. Y\u00fcn yata\u011f\u0131n\u0131n i\u00e7inde fark etti ki art\u0131k b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015ft\u00fc ve ba\u015f\u0131n\u0131n \u00e7aresine bakabilecek bir ya\u015ftayd\u0131. Bu zul\u00fcme katlanmak zorunda de\u011fildi. K\u00f6y\u00fcne geri d\u00f6nse ne yapacakt\u0131, okul hayat\u0131 bitmi\u015fti. Babas\u0131 \u00e7ok hastayd\u0131. Duysa kahr\u0131ndan \u00f6l\u00fcrd\u00fc adamca\u011f\u0131z. Babas\u0131 okumas\u0131n\u0131 onun Doktor olmas\u0131n\u0131 \u00e7ok istiyordu. Annesini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Sabah erkenden uyan\u0131r ineklerimizi sa\u011far, s\u00fct\u00fc ocakl\u0131kta pi\u015firir, sac\u0131n \u00fczerine m\u0131s\u0131r ekme\u011fini d\u00f6\u015ferdi. Sabah\u0131n \u00e7isesinde bah\u00e7eye \u00e7\u0131kar iki \u00fc\u00e7 elmek lahana k\u0131rard\u0131 bah\u00e7eden. Bir yandan s\u00fct\u00fc pi\u015firir , bir yandan da karalahana \u00e7orbas\u0131 yapard\u0131 sabahlar\u0131 bize. Bizde onun t\u0131k\u0131rt\u0131s\u0131 duyar duymaz uyan\u0131rd\u0131k. Sabah sabah evin i\u00e7ini anne eli de\u011fmi\u015f bir s\u00fcr\u00fc koku sarard\u0131. Anne var ya s\u0131cac\u0131k bir \u015feydi. Onun varl\u0131\u011f\u0131 m\u0131s\u0131r ekme\u011finin kokusundayd\u0131. Burnuna gelen isli bak\u0131r kokusu. S\u0131rf bu y\u00fczden bak\u0131rlar\u0131 kalaylamadan \u00f6nce g\u00f6z\u00fcn\u00fc kapat\u0131r tavalar\u0131, tencere kapaklar\u0131n\u0131 bir bir g\u00fczel koklar Anac\u0131\u011f\u0131n\u0131n ellerinin kokusunu hat\u0131rlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rd\u0131. Yata\u011f\u0131n\u0131n tam kar\u015f\u0131s\u0131nda \u00e7er\u00e7evesi ceviz kaplamal\u0131, bir k\u00f6\u015fesinde \u00fcz\u00fcm salk\u0131m\u0131 oymal\u0131  k\u0131r\u0131k bir ayna duruyordu. O aynaya bakar her g\u00fcn hat\u0131rlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rd\u0131. Unutmamal\u0131yd\u0131 hi\u00e7 bir \u015feyi, y\u00fcre\u011fine sinen o kokular\u0131.<\/p>\n\n\n\n

Benim Anac\u0131\u011f\u0131m isli bak\u0131r bakra\u00e7 gibi kokard\u0131, m\u0131s\u0131r ekme\u011fi kokard\u0131, taze yay\u0131lm\u0131\u015f ayran kokard\u0131, benim Anac\u0131\u011f\u0131m \u00fcst\u00fcnde duman\u0131 t\u00fcten s\u00fct gibi kokard\u0131. Burnumun ucuna de\u011fen o ekmek kokusu,  sanki g\u00f6zlerimi ge\u00e7er, y\u00fcre\u011fime bir \u00e7\u0131\u011f gibi onu hasretini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcrd\u00fc. O g\u00fcn Annem beni amcamla u\u011furlarken, gurbet eline g\u00f6nderirken, sanki kanatlar\u0131ndaki t\u00fcm tozu  ayaklar\u0131m\u0131n alt\u0131na  d\u00f6km\u00fc\u015f bir kelebek gibiydi. \u00c7aresizce \u00f6ylece kalm\u0131\u015ft\u0131 patika yolun tam ortas\u0131nda.  Ben a\u011flayarak anac\u0131\u011f\u0131mdan ayr\u0131l\u0131yor, Annem ise ard\u0131mdan kanatlar\u0131n\u0131 feda ediyordu adeta. Aya\u011f\u0131ma yap\u0131\u015fan kanat tozlar\u0131n\u0131 yol, ayaklar\u0131m\u0131n alt\u0131ndan can\u0131m\u0131 ac\u0131ta ac\u0131ta ay\u0131r\u0131yor, beni \u00f6fkeli bir r\u00fczgar\u0131n kuca\u011f\u0131na \u00f6ylece kimsesiz bir \u015fekilde b\u0131rak\u0131yordu. Ard\u0131mda bir daha asla u\u00e7amayacak bir kelebek gibi Anac\u0131\u011f\u0131m\u0131 b\u0131rak\u0131yordum. Onlar\u0131n hayalleriydim ben. Ayaklar\u0131m\u0131n alt\u0131na feda edilmi\u015f kanatlar\u0131n ac\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7ekerken kaderime raz\u0131 gelemezdim. Bir sabah amcas\u0131 tekme tokat kahvalt\u0131 bile yapmadan onu evden att\u0131. Git para kazanmadan gelme bu eve diye ba\u011f\u0131r\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n

S\u00f6ylene s\u00f6ylene bende f\u0131rlad\u0131m evden. D\u00f6nmeyece\u011fim senin gibi sefil adam\u0131n yan\u0131na,  Sen Amcam de\u011filsin diye a\u011flaya a\u011flaya \u00e7\u0131k\u0131p gittim o evden. Kendimi bir anda deniz kenar\u0131nda buldum. Limana gelmi\u015ftim. Gemileri \u00e7ok seviyordum. Ne zaman kendimi k\u00f6t\u00fc hissetsem burada buluyordum kendimi. Her hafta bu limana bir tuz gemisi yana\u015f\u0131yordu. Bazen de k\u00f6m\u00fcr gemisi. Bazen yolcu da ta\u015f\u0131yorlard\u0131. \u0130stanbul’dan kalk\u0131p, Karadeniz’in h\u0131r\u00e7\u0131n dalgalar\u0131n\u0131n \u00fczerinde seyrediyorlard\u0131 bu koca y\u00fcrekli gemiler. \u00c7ok merak ediyordum gemi yolcu\u011funu. Ya\u015fl\u0131 bir Adam konu\u015furken duydum Vakf\u0131kebir Liman\u0131na da giden bir k\u00f6m\u00fcr gemisi varm\u0131\u015f. Oraya kadar gitsem. Geri kalan yolu y\u00fcr\u00fcrd\u00fcm k\u00f6y\u00fcme diye akl\u0131mdan ge\u00e7iyordum. Ancak nas\u0131l binecektim bu gemiye hi\u00e7 param yoktu. Ama bir yandan da biliyordum ki k\u00f6y\u00fcme geri d\u00f6nmem m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildi. Olup bitenleri anlatacak g\u00fcc\u00fcm yoktu. Babam duysa karde\u015finin yapt\u0131klar\u0131n\u0131 kahrolurdu. Ya Anac\u0131\u011f\u0131m benim ard\u0131ma d\u00f6kt\u00fc\u011f\u00fc t\u00fcm g\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131n heba oldu\u011funu bilse. Bo\u011faz\u0131ma d\u00fc\u011f\u00fcmlendi kald\u0131 hayat \u00f6ylece Liman\u0131n tam ortas\u0131nda.<\/p>\n\n\n\n

“Hey sen ne i\u015fin var orada. Yabanc\u0131lar\u0131n buraya girmesi yasak!” \u00c7ocuk bir anda bu sesle irkilir. Ya\u015fl\u0131 sar\u0131 \u00e7izmeli bir Adam hafiften aksayan bir ayakla bana do\u011fru ilerliyordu.” \u0130\u015f ar\u0131yorum dedim kendime”<\/p>\n\n\n\n

-Sen daha k\u00fc\u00e7\u00fcks\u00fcn ne i\u015f gelir ki elinden. Kalayc\u0131y\u0131m ben dedim. Adam bir anda kahkahay\u0131 patlatm\u0131\u015ft\u0131. \u00c7ocuk biz burada gemileri kalaylam\u0131yoruz dedi. Adam gel dedi hava karar\u0131yor bu so\u011fukta burada daha fazla kalamazs\u0131n dedi.  Korkmu\u015ftum ama ba\u015fka \u00e7aremde yoktu. Ben a\u011fc\u0131 Mahmut’um dedi bana. \u015eu ilerideki tekneleri g\u00f6rd\u00fcn m\u00fc \u00e7ocuk. O teknelerin a\u011flar\u0131n\u0131 onar\u0131yorum. Mahmut Amca beni barakas\u0131na g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. Barakan\u0131n i\u00e7i s\u0131cac\u0131kt\u0131. Bir gaz lambas\u0131 ile ayd\u0131nlat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Soban\u0131n ba\u015f\u0131nda \u00e7ok ya\u015fl\u0131 bir kad\u0131n \u00e7orba pi\u015fiyordu. Elleri titriyordu tahta ka\u015f\u0131kla \u00e7orbay\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131rken. Mahmut Amca Annem dedi Halit Aziz’e. Evlad\u0131m kim bu k\u00fc\u00e7\u00fck adam diye Mahmut Amcaya sordu. Halit dedi Annesine. “Bu ak\u015fam konu\u011fumuz “.Kad\u0131n \u00e7ok zor y\u00fcr\u00fcyordu. Radyonun hemen yan\u0131nda duran gaz lambas\u0131na alarak \u00e7ocu\u011fun y\u00fcz\u00fcne tuttu. Bir elini \u00e7ocu\u011fun yana\u011f\u0131na koyarak o\u011ful \u00fc\u015f\u00fcm\u00fc\u015fs\u00fcn sen dedi. Belli ki Nene uza\u011f\u0131 g\u00f6remiyordu. Ama \u00f6yle bir bak\u0131\u015f\u0131 vard\u0131 ki insana. G\u00f6z kapaklar\u0131 yetmiyordu Nenenin yemye\u015fil bakan g\u00f6zlerini gizlemeye. O nas\u0131l bir \u015fefkatli bak\u0131\u015f, o nas\u0131l \u015fefkatle yanaklar\u0131ma dokunu\u015ftu. Annemin ellerinin i\u00e7i sanki bir ser\u00e7enin kanad\u0131na gizlenmi\u015f, gelmi\u015f bu nenenin avucuna konmu\u015ftu. Derin bir  yaln\u0131zl\u0131k i\u00e7inde k\u0131vranan  i\u00e7imde acayip bir \u00fcrperti olu\u015fmu\u015ftu. Anlad\u0131m ki b\u00fct\u00fcn g\u00fcc\u00fc insan yanaklar\u0131ndan al\u0131rm\u0131\u015f. Nenenin \u015fefkatli dokunu\u015fu hayata dair t\u00fcm \u00f6fkesini bir anda unutturmu\u015ftu. Nene soban\u0131n kenar\u0131ndaki tahta d\u00f6\u015fe\u011fi haz\u0131rlam\u0131\u015ft\u0131 bana. Uzun zamandan beri ilk defa s\u0131cac\u0131k bir yerde huzurlu bir uyku \u00e7ekmi\u015ftim. Cebimde en son kalaylad\u0131\u011f\u0131m tencerenin kalay paras\u0131 vard\u0131. Bu parayla tuz gemisine binmeyi \u00fcmit ediyor, Anac\u0131\u011f\u0131ma, Babac\u0131\u011f\u0131ma kavu\u015fman\u0131n hayalini kuruyordum. Mahmut Amca tuz gemisine beni al\u0131rlar m\u0131 diye sordum. Paramda var benim. Memleketime geri d\u00f6nmek istiyorum dedim. Param\u0131 ona verdim. \u0130ki g\u00fcn sonra bir gemi varm\u0131\u015f. Beni ona bindirecekti. \u00c7ok heyecanlanm\u0131\u015ft\u0131m. O iki g\u00fcn sanki bana bir y\u0131lm\u0131\u015f gibi geldi. Beklerken barakadaki b\u00fct\u00fcn kap kacaklar\u0131 kalaylam\u0131\u015f, Mahmut Amcan\u0131n a\u011flar\u0131 onarmas\u0131na yard\u0131m etmi\u015ftim. Yola \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131m g\u00fcn  Nene bana yolluk haz\u0131rlam\u0131\u015ft\u0131. \u0130\u00e7inde bir somun ekmek vard\u0131. O\u011flum suyun i\u00e7ine do\u011frar yersin ekme\u011fini demi\u015fti. Gemide yemek vermezler sana. Onlarla vedala\u015f\u0131p gemiye bindim. Gemi \u00e7ok b\u00fcy\u00fckt\u00fc. G\u00fcvertede bana bir k\u00f6\u015fe g\u00f6sterdiler. Mahmut Amca beni Gemideki bir arkada\u015f\u0131na emanet etti. Geminin limandan ayr\u0131l\u0131\u015f\u0131yla birlikte kalbimin yerinde f\u0131rlayacakm\u0131\u015f gibi hem \u00e7ok korkmu\u015f hem de \u00e7ok heyecanlanm\u0131\u015ft\u0131m. Gemi uzakla\u015ft\u0131k\u00e7a, \u0130stanbul k\u00fc\u00e7\u00fcl\u00fcyor k\u00fc\u00e7\u00fcl\u00fcyor sanki b\u00fct\u00fcn ac\u0131lar\u0131m, k\u0131r\u0131kl\u0131klar\u0131mda k\u0131y\u0131dan bana veda ediyordu. Anlad\u0131m ki Asl\u0131nda t\u00fcm mutlulu\u011fum bana bir kalayl\u0131k tencere kadar uzaktaym\u0131\u015f. O son tencereyi kalaylamasam belki de bu gemide olamayacakt\u0131m.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Foro: G\u00f6khan Turan<\/p>\n\n\n\n

2<\/p>\n\n\n\n

Kara Lastikler\u2026<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Halit Aziz’in g\u00f6z\u00fcnden uyku ak\u0131yordu. Gece heyecandan uyumam\u0131\u015ft\u0131. \u015eans\u0131na hava \u00e7ok g\u00fczeldi. Etraf\u0131na \u015fa\u015fk\u0131n \u015fa\u015fk\u0131n bak\u0131yor, bir yandan da \u00e7ok korkuyordu. Geminin g\u00fcvertesi \u00e7ok kalabal\u0131kt\u0131. Belli bir d\u00fczen yoktu. Herkes y\u00fck\u00fcn\u00fcn yan\u0131nda oturmu\u015ftu. Yol uzundu. Mahmut Amca gemi yolculuklar\u0131n\u0131n biraz s\u0131k\u0131nt\u0131l\u0131 olabilece\u011fini anlatm\u0131\u015ft\u0131. Denizin yer yer dalgal\u0131 olabilece\u011fini ve gemiyi \u00e7ok ciddi sallayabilece\u011fini s\u00f6ylemi\u015fti. Kollar\u0131n\u0131n \u00fczerine Aziz \u00e7enesini yerle\u015ftirmi\u015f g\u00fcverteden a\u015fa\u011f\u0131ya do\u011fru bak\u0131yordu. Y\u00fcz\u00fcne vuran r\u00fczgar,  dalgalar\u0131n sesi, geminin t\u00fcm g\u00f6vdesiyle suyu iti\u015fi Aziz’i hayata kar\u015f\u0131 sanki daha da cesur hissettirmi\u015fti. Sanki bu ritim geceleri r\u00fcyas\u0131na giren seslere benziyordu. Her gece yola \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 isteyen, Aziz’i \u00e7a\u011f\u0131ran bu seslerdi. Denizi seyretmekten yorulan Aziz ekmek \u00e7\u0131k\u0131n\u0131n\u0131n yan\u0131na oturuverdi. Karn\u0131n\u0131n ac\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissetmi\u015f biraz ekmek ve de suyla karn\u0131n\u0131 doyurmu\u015ftu. Bir an g\u00f6z\u00fc aya\u011f\u0131ndaki arkas\u0131 diki\u015fli kara lastiklerine tak\u0131ld\u0131. G\u00f6zleri doldu. Anac\u0131\u011f\u0131m\u0131n ald\u0131\u011f\u0131 lastikler. Daha sonras\u0131nda ise g\u00f6z\u00fc k\u00fc\u00e7\u00fck bir buluta dald\u0131 gitti. Tek bir buluttu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fcne gelmi\u015f, biri onu oraya yap\u0131\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131 sanki. <\/p>\n\n\n\n

\n
<\/div>\n\n\n\n
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n<\/div>\n\n\n\n

Foto: Feryal \u00c7akmak<\/p>\n\n\n\n

Kendini bu koskocaman g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne kabul ettirmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Ayn\u0131 kendisi ve ailesi gibi. D\u00fcnya bizim aya\u011f\u0131m\u0131za bir kara lasti\u011fi bile \u00e7ok g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fc. Aya\u011f\u0131m\u0131za bir kara lastik alabilmek i\u00e7in bile \u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z gerekiyordu. Tan yeri a\u011far\u0131rken kula\u011f\u0131mda tela\u015fl\u0131 tela\u015fl\u0131 sesler. Kendimi zorla uyand\u0131rarak Annemle ablama bak\u0131yordum. Annem ne yapaca\u011f\u0131z \u015fimdi hi\u00e7birinizin lasti\u011fi yok. Bilmiyorum Anne kim alm\u0131\u015f olabilir. O gece birisi ablamlar benim lastiklerimizi kap\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnden alm\u0131\u015flard\u0131. Ben bunu duyunca avaz\u0131m \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 kadar a\u011flamaya ba\u015flad\u0131m. \u00c7\u00fcnk\u00fc okula gidemeyecektim lastiklerim olmadan. Hep \u00e7\u0131\u011f\u0131rtkan bir \u00e7ocuktum. S\u00fcrekli ellerimi yumruk \u015feklinde yap\u0131p g\u00f6zlerimi ovu\u015ftura ovu\u015ftura a\u011flard\u0131m ki, isteklerimi daha fazla yaps\u0131nlar diye. Zavall\u0131 Anac\u0131\u011f\u0131mda o kadar a\u011flamama ra\u011fmen y\u00fcz\u00fcn\u00fc asla karartmazd\u0131 bana. Azizim, o\u011flum alaca\u011f\u0131m sana o\u011flum yeni lastikler. Yar\u0131n gidersin okuluna o\u011flum diyerek sakince ba\u015f\u0131m\u0131 ok\u015fad\u0131. Ama bizim param\u0131z yok ki dedim k\u0131zarm\u0131\u015f g\u00f6zlerimle. Olacak o\u011flum. Musa Amcanlara toprak kazaca\u011f\u0131m bug\u00fcn param\u0131z olacak. \u00dcz\u00fclme sen yavrum deyip sa\u00e7\u0131m\u0131 ok\u015fad\u0131. Ama ben bug\u00fcn okula gidemeyeci\u011fim \u00e7ok \u00fczg\u00fcnd\u00fcm. Anac\u0131\u011f\u0131m o g\u00fcn sabahtan ak\u015fama kadar Musa Amca’n\u0131n bah\u00e7esinden toprak ta\u015f\u0131m\u0131\u015ft\u0131. Bir yandan kaz\u0131yor bir yandan da ta\u015f\u0131yordu. Ablam\u0131 ise bizim bah\u00e7eye g\u00f6ndermi\u015fti inekleri otlats\u0131n, f\u0131nd\u0131k a\u011fa\u00e7lar\u0131n\u0131n alt\u0131n\u0131 temizlesin diye. Ben \u00e7abuk \u00e7abuk \u00fczerimi giyinip kitaplar\u0131m\u0131 defteri ald\u0131\u011f\u0131m gibi okulun yolunu tutmu\u015ftum. okulumu o kadar seviyordum ki \u00e7\u0131plak ayaklar\u0131mla da olsa okula gidecektim. Babam\u0131n y\u00fcn \u00e7oraplar\u0131ndan 2-3 tane \u00e7orab\u0131 aya\u011f\u0131ma ge\u00e7irdim ancak hava ya\u011facak gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Bu \u00e7oraplar i\u015fe yaramazd\u0131. Aya\u011f\u0131ma da yol boyunca bir s\u00fcr\u00fc bir \u015feyler batabilirdi. Sonra yapacak bir \u015fey yoktu. Babam\u0131n kara lastiklerini giyip okulun yolunu tutmu\u015ftum. Ama \u00e7ok b\u00fcy\u00fckt\u00fc lastikler aya\u011f\u0131ma. \u00c7ok zor y\u00fcr\u00fcyordum. Okulum evimden neredeyse 2 km uzakt\u0131. Lastikler b\u00fcy\u00fck oldu\u011fu i\u00e7in iki defa patika yolun dikle\u015fti\u011fi yerlerde yuvarlanm\u0131\u015ft\u0131m. \u00d6nl\u00fc\u011f\u00fcm toz toprak i\u00e7inde kalm\u0131\u015ft\u0131. Ama sonunda okula gelmeyi ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131m. Fakat o g\u00fcn benimle b\u00fct\u00fcn arkada\u015flar\u0131m” Aziz bug\u00fcn Hamit Reis’in kay\u0131\u011f\u0131 ile okula gelmi\u015f “deyip alay etmi\u015flerdi.  A\u011flayarak lastikler kuca\u011f\u0131mda gerisi geri ko\u015fmu\u015ftum. Ama aya\u011f\u0131ma s\u00fcrekli bir \u015feyler bat\u0131yor, can\u0131m daha da \u00e7ok ac\u0131yor ve daha da \u00e7ok a\u011fl\u0131yordum. Eve d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde ayaklar\u0131m kan revan i\u00e7indeydi. O g\u00fcn ki ac\u0131s\u0131n\u0131 Halit Aziz g\u00fcl\u00fcmseyerek hat\u0131rl\u0131yordu. Bu arada g\u00fcvertenin di\u011fer taraf\u0131ndan kula\u011f\u0131na bir kemen\u00e7e sesi ili\u015fti. \u00d6yle bir ses ki, g\u00f6\u011f\u00fcs kafesini deliyor, kalbinin ortas\u0131na Anas\u0131n\u0131n sesi gibi saplan\u0131yordu. \u00c7ekti\u011fi ayr\u0131l\u0131k ac\u0131s\u0131m\u0131yd\u0131 yoksa hat\u0131rlad\u0131klar\u0131 m\u0131yd\u0131. Bilemedi. Nas\u0131l bir a\u011f\u0131tt\u0131 bu. Yan\u0131k bir ses kemen\u00e7esinin telleri \u00fczerine y\u00fcre\u011fini b\u0131rak\u0131yordu. Tellerden s\u00fcz\u00fclen t\u00fcm o duygular s\u0131\u011f\u0131nacak bir ba\u015fka ac\u0131 daha ar\u0131yordu sanki kendine.<\/p>\n\n\n\n

\u00c7irpunma Karadenuzum,<\/p>\n\n\n\n

S\u0131\u011fduraymayrum seni g\u00f6mle\u011fumun cebuna,<\/p>\n\n\n\n

Anacu\u011fumun \u00e7emberunun k\u0131y\u0131cu\u011fu gibi birak dalgalaruni<\/p>\n\n\n\n

Koynumun i\u00e7icu\u011funa,<\/p>\n\n\n\n

En \u00e7ok bu ayriluklar darlattu benu,<\/p>\n\n\n\n

Artuk ne yapsamda kavu\u015fmiyur y\u00fcre\u011fumun iki yakasu.<\/p>\n\n\n\n

\u00c7irpunma Karadenuzum,<\/p>\n\n\n\n

Sevdacu\u011fum g\u00f6zya\u015flarinu d\u00fc\u015f\u00fcrm\u00fc\u015f k\u0131y\u0131cu\u011fa,<\/p>\n\n\n\n

Belki bir kirpu\u011funi b\u0131rakmu\u015ftur bana \u00e7ak\u0131l ta\u015flarunun arasina.<\/p>\n\n\n\n

G\u00f6zlerimi kapatm\u0131\u015f kendimi kemen\u00e7enin sesine, s\u00f6ylenen t\u00fcrk\u00fcn\u00fcn s\u00f6zlerine teslim etmi\u015ftim. Ama bir yandan da hat\u0131rlamaktan kendini alam\u0131yordum. Annem o ak\u015fam eve \u00f6yle bir peri\u015fan halde d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc ki. Kad\u0131nca\u011f\u0131z neredeyse t\u00fcm g\u00fcn toprak ta\u015f\u0131m\u0131\u015f ancak o parayla sadece bir lastik alabilmi\u015fti. O da di\u011fer Ablama. B\u00fcy\u00fck  Ablam y\u0131rt\u0131k eski lastikle idare ediyordu. K\u00fc\u00e7\u00fck Ablam\u0131n da ertesi g\u00fcn Annem ile toprak ta\u015f\u0131maya gitmesi gerekiyordu ki anla\u015ft\u0131\u011f\u0131 \u00fccretin tamam\u0131n\u0131 alabilsin. O zaman bana da b\u00fcy\u00fck ablama da lastik alabilsin. Ben sabah yine avaz\u0131m \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 kadar a\u011flamaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m. Bug\u00fcnde okula gidemiyecektim.  Ayaklar\u0131mda d\u00fcnden \u00e7ok ac\u0131yordu. Annem daha g\u00f6rmemi\u015fti ayaklar\u0131m\u0131. Onlar evden \u00e7\u0131kar \u00e7\u0131kmaz yine toparlanm\u0131\u015ft\u0131m. Gizlice G\u00fclizar teyzenin evlerinin \u00f6n\u00fcne dolan\u0131p onlar\u0131n kap\u0131s\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnden lastik \u00f6d\u00fcn\u00e7 alacakt\u0131m. Fakat \u015fans\u0131ma tek bir lastik vard\u0131. O da pembeydi. Ama okul o kadar \u00f6nemliydi ki benim i\u00e7in giydim lastikleri ba\u015flad\u0131m ko\u015fmaya. \u00c7ocuk akl\u0131. Arkada\u015flar\u0131m\u0131n  yine benimle alay   edebilecekleri akl\u0131ma gelmemi\u015fti. Arkada\u015flar\u0131m lastikleri g\u00f6r\u00fcr g\u00f6rmez” Halit Aziz k\u0131z olmu\u015f, k\u0131z olmu\u015f deyip deyip bana g\u00fcl\u00fcyorlar, Pembe lastikli Azize Azize diye pe\u015fimden ko\u015fturuyorlard\u0131. Tam yine ben a\u011flayarak okulun bah\u00e7esinden f\u0131rlayacakt\u0131m ki omzumda bir el hissettim. Sevin\u00e7 \u00d6\u011fretmenim di\u011fer \u00e7ocuklara, \u00e7ocuklar \u00e7ok ay\u0131p hadi bakal\u0131m s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131za zil \u00e7ald\u0131 diye seslenerek herkesin okula girmesi s\u00f6yledi. Halit d\u00fcn niye gelmedin okula. Ne oldu yavrum diye ba\u015f\u0131m\u0131 ok\u015fayarak \u015fefkatli bir ses tonuyla ba\u015f\u0131m\u0131 ok\u015fad\u0131. A\u011flayarak \u00d6\u011fretmenime anlatt\u0131\u011f\u0131mda \u00fcz\u00fclme \u00e7ocu\u011fu diyerek bana s\u0131ms\u0131k\u0131 sar\u0131ld\u0131. Sevin\u00e7 \u00d6\u011fretmenimin bu \u015fefkat dolu sar\u0131l\u0131\u015f\u0131 bir anda bana b\u00fct\u00fcn \u00fcz\u00fcnt\u00fcm\u00fc unutturmu\u015ftu. Burada bekle beni dedi. Sonra kald\u0131klar\u0131 tek katl\u0131 lojmana do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131. D\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcnde ise elinde tamda bana g\u00f6re bir kara lastik vard\u0131. Aziz giy bakal\u0131m bunlar\u0131. O k\u00fc\u00e7\u00fcc\u00fck kollar\u0131mla \u00d6\u011fretmenime bir kez daha sar\u0131ld\u0131m. Ba\u015f\u0131m\u0131 yukar\u0131 kald\u0131rd\u0131m. G\u00fcne\u015f g\u00f6z\u00fcm\u00fc kama\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131. Ama g\u00fcvertenin di\u011fer taraf\u0131ndan hala kemen\u00e7e sesi geliyordu. Biraz \u00f6nceki o yan\u0131k t\u00fcrk\u00fcler gitmi\u015f yerini \u00e7\u0131lg\u0131n bir horon havas\u0131na b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

Foto: Aysun Kurt<\/p>\n\n\n\n

3<\/p>\n\n\n\n

D\u00fcnya \u00e7ok g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc bir yerdi. Art\u0131k yaln\u0131zca \u00c7ocuklar ve Da\u011f\u0131n en ya\u015fl\u0131 Kad\u0131nlar\u0131 masumiyetin sesi duyabiliyor, duru olan\u0131 g\u00f6rebiliyorlard\u0131.


G\u00fcne\u015f Saati<\/strong>

Gemi yolculu\u011fu \u00e7ok yorucu ge\u00e7iyordu. Geceleri \u00e7ok so\u011fuk oluyor, battaniyesini iki kat yap\u0131p i\u00e7ine s\u0131\u011fmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu Aziz. Gece hi\u00e7 uyuyamam\u0131\u015ft\u0131. Bir yandan sert bir zemin, geminin \u00fcrk\u00fct\u00fcc\u00fc sallant\u0131s\u0131 ve bir yandan da  so\u011fuk. Yaln\u0131z bir \u00e7ocuk i\u00e7in olduk\u00e7a zorlu \u015fartlard\u0131 bunlar ve gemideki son gece. Ak\u015fama do\u011fru gemi Vakf\u0131kebir Liman\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131klar\u0131na demir atacak, k\u00fc\u00e7\u00fck kay\u0131klarla insanlar karaya ta\u015f\u0131nacakt\u0131. Aziz’in uykusuzluktan g\u00f6z\u00fc yan\u0131yordu. G\u00fcn\u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 geminin g\u00fcvertesini b\u00fcy\u00fck bir co\u015fkuyla kaplam\u0131\u015ft\u0131 sanki. Gemi art\u0131k \u00e7ok da a\u00e7\u0131ktan gitmiyordu. Bu s\u0131rada Aziz bir kalabal\u0131k fark etti. kahkahalar g\u00fcvertede dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde yank\u0131lan\u0131yordu. Aziz kalabal\u0131\u011fa do\u011fru h\u0131zl\u0131 ad\u0131mlarla yakla\u015farak ne oldu\u011funu anlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Kalabal\u0131\u011f\u0131n ortas\u0131nda ,elinde kemen\u00e7e varm\u0131\u015f gibi kemen\u00e7e \u00e7alan bir adam, a\u011fz\u0131yla riv riv riv kemen\u00e7e sesi \u00e7\u0131kar\u0131yor, bir yandan da deliler gibi horon tepiyordu. Kollar\u0131n\u0131 yukar\u0131 kald\u0131r\u0131yor, sanki ser\u00e7e parma\u011f\u0131 ile bir r\u00fczgar yakalam\u0131\u015f birlikte horon tepiyorlard\u0131. Uzun boylu, uzun simsiyah sa\u00e7l\u0131 bu adam c\u00fcssesiyle adeta horonun hakk\u0131n\u0131 veriyordu. Aziz Adam\u0131n horon tepmesine hayran kalm\u0131\u015ft\u0131  .Kollar\u0131n\u0131 havaya kald\u0131r\u0131yor, omuzlar\u0131n\u0131 dimdik \u00f6yle bir silkeliyordu ki, sanki ayaklar\u0131n\u0131n alt\u0131nda yer kayboluyor , kaderinin ayaklar\u0131n\u0131n alt\u0131na \u00e7akt\u0131\u011f\u0131  bu yeri  yenmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Belli ki yeri ve yerin \u00fcst\u00fcndekileri g\u00f6rmezden gelmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. G\u00f6zleri kapal\u0131 Al a\u015fa o\u011flum h\u0131h…h\u0131h\u2026 deyip bir yandan da g\u00f6r\u00fcnmez kemen\u00e7esini \u00e7al\u0131yordu. \u0130nsanlar Adam\u0131n ne kadar iyi horon tepti\u011finin fark\u0131nda bile de\u011fillerdi. Alayl\u0131 g\u00f6zlerle g\u00f6r\u00fcnmez kemen\u00e7esine ve a\u011fz\u0131ndan \u00e7\u0131kan seslere kahkahalarla g\u00fcl\u00fcyorlard\u0131. Adam\u0131, oldu\u011fu mekandan horon sanki \u00f6yle s\u0131y\u0131rm\u0131\u015ft\u0131 ki: bedeni i\u00e7inde oldu\u011fu zaman\u0131n dahi fark\u0131nda de\u011fildi. Bir anda durdu. Sen dedi g\u00fcr \u00e7atal sesiyle ona en \u00e7ok g\u00fclen adama. \u00c7\u00fcnk\u00fc, adam deli, bu adam geminin delisi. Aptal\u0131n teki izlemeyin \u015funu demi\u015fti. Deli kelimesi belli ki; can\u0131n\u0131 yakm\u0131\u015ft\u0131. Ayak taban\u0131n\u0131 ile durdurdu\u011funu sand\u0131\u011f\u0131 zaman, akrebi ,yelkovan\u0131 bir anda tekrar hareket ettirmi\u015fti. Biri ona g\u00fcl\u00fcyordu kahkahalarla. G\u00fcl\u00fcmsemek halbuki ne kadar g\u00fczel bir \u015feydi, insan y\u00fcz\u00fcn\u00fcn tam ortas\u0131na konmu\u015f bir g\u00fcl yapra\u011f\u0131 gibi. Ama baz\u0131 insanlarda le\u015fe d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyordu g\u00fcl\u00fcmseme. Kalbinin i\u00e7indeki dikenler iki duda\u011f\u0131n\u0131 yukar\u0131 do\u011fru itiyor, san\u0131rs\u0131n ki g\u00fcl\u00fcyor. Ama o iti\u015f aras\u0131nda aralanan dudaktan \u00e7\u0131kan dikenler, kimi hedef ald\u0131ysa ona bat\u0131yordu. Adam Aziz’in hi\u00e7 duymad\u0131\u011f\u0131 k\u00fcf\u00fcrlerle kendisine g\u00fclen ki\u015finin bo\u011faz\u0131na sar\u0131ld\u0131. Ancak \u00f6yle bir yumruk yedi ki; a\u011fz\u0131 burnu kanamaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Bo\u011faz\u0131na sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 Adam da en az kendisi kadar c\u00fcsseli bir adamd\u0131. \u0130stese o da kar\u015f\u0131l\u0131k verebilirdi. Ama yapmad\u0131. Herkes deli deli diye ba\u011f\u0131r\u0131p h\u0131n\u00e7la adam\u0131n \u00fcst\u00fcne y\u00fcr\u00fcd\u00fcler. Halit Aziz dayanamay\u0131p adam\u0131n \u00f6n\u00fcne atlad\u0131. Yapmay\u0131n l\u00fctfen belli ki hasta adamca\u011f\u0131z. Yapmay\u0131n diye yalvarmaya ba\u015flad\u0131. Bastonuyla kalabal\u0131\u011f\u0131 yararak homurdana homurdana gelen ya\u015fl\u0131 bir Teyze \u00e7emberin tam ortas\u0131nda durdu. “Utanmaz misunuz, Allah hepicu\u011funuzun belasunu versun, belli ku Adamun vardur bir marazu. ” Diye \u00e7\u0131ld\u0131rm\u0131\u015fcas\u0131na ba\u011fr\u0131yordu. \u00d6nden birka\u00e7 ki\u015fiye bastonuyla \u00f6yle bir vurdu ki herkes bir anda da\u011f\u0131ld\u0131. Teyze ku\u015fa\u011f\u0131ndan \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 mendili Adama do\u011fru uzatt\u0131. A\u011fz\u0131 burnu \u00e7ok k\u00f6t\u00fc kan\u0131yordu. Ancak Adam\u0131n zihni nas\u0131l bir karma\u015fa i\u00e7indeyse Teyzenin uzatt\u0131\u011f\u0131 mendili alg\u0131layam\u0131yordu. Teyze \u00c7ocu\u011fun yak\u0131n\u0131 san\u0131p mendili Aziz’e verdi. Aziz Adam\u0131n elinden tutarak kendi \u00e7\u0131k\u0131n\u0131n\u0131n oldu\u011fu yere Adam\u0131 Oturttu. \u00c7ok az  ekme\u011fi ile suyu kalm\u0131\u015ft\u0131. Mendille Adam\u0131n a\u011fz\u0131n\u0131n burnunu silerek kanamas\u0131n\u0131 durdurmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Adamca\u011f\u0131za su i\u00e7irmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Bu tuhaf Adam Aziz’e \u00f6yle bir bakt\u0131 ki. Sanki bu \u00e7aresizlik denizinde kendisine tutunacak bir dal bulmu\u015ftu. Aziz ,Day\u0131 k\u00fcf\u00fcr etmesen iyi bir Adama benziyorsun dedi g\u00fcl\u00fcmseyerek. Ad\u0131n nedir .Adamca\u011f\u0131z inliyordu. Belli ki a\u011fz\u0131 \u00e7ok ac\u0131yordu. \u0130ri ellerini cebine atarak k\u0131rm\u0131z\u0131 bir defter \u00e7\u0131kard\u0131. Gemi Adam\u0131 c\u00fczdan\u0131 yaz\u0131yordu. \u0130dris idi ad\u0131. \u0130dris Kaptan nereye gidiyorsun diye sordu Aziz. Ama hi\u00e7bir cevap alamad\u0131. \u0130dris cebinden \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 i\u00e7inde pusulas\u0131 olan parlak saat gibi bir \u015feyi \u00e7ocu\u011fa verdi. Anla\u015f\u0131lan o ki \u00e7ocu\u011fa te\u015fekk\u00fcr etmek istemi\u015fti. Halit Aziz anlamam\u0131\u015ft\u0131 verdi\u011fi \u015feyin ne oldu\u011funu. Saat pusula kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 tuhaf bir \u015feydi. Aziz merakl\u0131 g\u00f6zlerle bu parlak pusulay\u0131 incelerken bir anda bir ciddi bir ses tonu ile \u0130dris” O bir G\u00fcne\u015f saati “dedi \u00e7ocu\u011fa. Belli ki ara ara ka\u00e7anlar geri geliyordu \u0130dris’e. \u00dcst\u00fcnde romen rakam\u0131 ile on iki say\u0131y\u0131 g\u00f6steren say\u0131lar vard\u0131r dedi. Yine a\u011fz\u0131yla riv riv riv\u2026kemen\u00e7e sesi \u00e7\u0131karmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Aziz “Dur \u0130dris Kaptan yine koptu senin kemen\u00e7e teli” dedi g\u00fcl\u00fcmseyerek. \u0130dris’in d\u00fcnyas\u0131 \u00e7ok kar\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131. Bu adaletsiz d\u00fcnya i\u00e7inde bir yer bulamam\u0131\u015f, kendini kimseye ait olmayan bir bo\u015fluk i\u00e7inde ya\u015famaya mahkum etmi\u015fti. \u0130dris Kaptan’\u0131n G\u00fcne\u015f saati de kendisi gibi anla\u015f\u0131lmazd\u0131. Akrep yok yelkovan yok. Halit Aziz’e sahip oldu\u011fu tek de\u011ferli \u015feyi vererek ona te\u015fekk\u00fcr etmek istemi\u015fti. Ama Aziz bunu kabul edemezdi. \u0130dris’e geri verdi saati. \u0130dris O senin dedi. “Olmaz Kaptan” dedi Aziz.
\u0130dris ise “Senin y\u00f6n\u00fcn ba\u015fka. Benimse art\u0131k bir y\u00f6n\u00fcm yok. O senin olmal\u0131. “Ama bu \u00e7ok de\u011ferli bir \u015fey olmal\u0131 alamam” dedi Aziz. “O senin” dedi \u0130dris ve h\u0131zla \u00e7ocu\u011fun yan\u0131ndan kalkt\u0131. “Sen biliyorsun y\u00f6n\u00fcn\u00fc \u00e7ocuk” dedi. Riv riv riv riviyle olmayan kemen\u00e7esini \u00e7alarak \u00e7ocu\u011fun yan\u0131ndan \u0131\u015f\u0131k h\u0131z\u0131yla ayr\u0131ld\u0131. Aziz pe\u015finden ko\u015ftuysa da yakalayamad\u0131 \u0130dris\u2019i. Bir anda anlayamad\u0131\u011f\u0131 \u015fekilde g\u00f6zden kayboldu. Kamaralar\u0131n taraf\u0131na m\u0131 gitti, gemi mutfa\u011f\u0131n\u0131n oraya m\u0131?  Aziz elinde g\u00fcne\u015f saati ile \u00f6ylece kalakald\u0131 g\u00fcvertenin ortas\u0131nda. Art\u0131k \u00e7ok az bir yolu kalm\u0131\u015ft\u0131. Belki de iki saat sonra gemiden insanlar kay\u0131klarla karaya ta\u015f\u0131nacakt\u0131. \u00c7ocuk ufka do\u011fru bakarak” \u0130dris Kaptan benim y\u00f6n\u00fcm senden de kar\u0131\u015f\u0131k. Ke\u015fke \u00f6zg\u00fcrce gidebilece\u011fim bir y\u00f6n\u00fcm olayd\u0131 “diyerek tekrar g\u00fcvertenin kenar\u0131na denizin dalgalar\u0131n\u0131 seyredebilece\u011fi bir yere oturdu.<\/p>\n\n\n\n

Feryal \u00c7akmak<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Feryal \u00c7akmak, yazd\u0131\u011f\u0131 \u00f6yk\u00fclerden birini daha bizlerle bulu\u015fturdu: 2024<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":15748,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[185,163],"tags":[],"hf_cat_post":[],"class_list":["post-15717","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-4-feryal-turan-cakmak","category-egitim"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15717","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=15717"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15717\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":15769,"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/15717\/revisions\/15769"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media\/15748"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=15717"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=15717"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=15717"},{"taxonomy":"hf_cat_post","embeddable":true,"href":"https:\/\/turkelli.com\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/hf_cat_post?post=15717"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}