KAZİM

(Güvende suyunun yerini kuran adam)

 
 

Çocukları; Mehmet,Ali, Hüseyin

 

1-HACI MEHMET

(Hacımemeduları)

2-HACI ALİ

(Haceluları)

3-HACI HÜSEYİN

(Hacıisinuları)

DİŞLİ AİLESİ
HACIALİOĞLU ve SAĞLAM AİLESİ
ÖZTÜRK AİLESİ

-3

Acakgil

   

YAKUP

 
      Yakup'un çocukları : Ahmet, Ali  
    Ahmet    
         
  Ahmet    eşi Emine  
  Çocukları ; Fadime, Kazim, Hava, Yakup, Ayşe, Halime

 Türkelli İlkokulu'nu (beş yıl) bitirdi. 1955/62 yıllarında İstanbul'da çalıştı. 1963/70 arası TürkelliMuhtarıydı. 

1971/79 da ise Trb.YSE de çalıştı. Emekli.Türkelli'de (Oğuz Mah.) yaşıyor.

 
    Kazim-1929 eşiFatma  İbigu kızına son görev
    (Muhtar)    
   MANİLER (Kazim ÖZTÜRK)      
Sayın Oğuz gençleri

Benden selamlar size

Ne cevap vereceğiz

Rahmetli dedemize


Bize hibe eylemiş

Gül gibi toprakları,

Nasıl çiğner burayı

Hasımın ayakları.

 Yarın biz de ölünce

Havadis soracaklar,

Cevap veremeyince

Mütessir kalacaklar


Bu yoldan geri dönmek

Yakışmaz şanımıza,

Yapacağız bu işi

Mal olsa canımıza.

 
 Çocukları;Sedat,Emine,Oğuz,Tahsin,Yalçın,Ahmet,Hatuncuk
-
     
    Sedat     
     
  Sedat    eşi Nebahat   
         
  kızı Semra      
    Oğuz    
         
  Oğuz    eşi Fatma  
       
 Çocukları;  Omay Onat Oğuz ailesi  
   

 

Tahsin

   
         
         
    Yalçın    
         
         
    Ahmet    
         
         
    Hatuncuk    
   (Şakir Sağlam sergisinde)  
   Hatuncuk oğlu Vedat-Hatuncuk    
         
  Yakup   
       
 

2-Yakup

birlikte

 eşi Ayşe

 

  Çocukları; Mehmet, Muhammet  
     
  Mehmet   Muhammet   
         
  Özgü ve eşi Betül      
         
 

Ali

 
         
  Ali     eşi    
    Çocukları    

Nazife, Muhammet, Mustafa, Meliye, Seniye, Radiye, Nadiye, Hüseyin

    Muhammet    
       
  Muhammet   eşi Meliha  
    Çocukları    
    Avni    
         
    Mustafa    
         
  Mustafa   eşi Huriye  
         
    Hüseyin    
         
       
  Hüseyin   eşi  
     
         
         
       
     
       
   

 

TUTKUM / Oğuz ÖZTÜRK


Alaca karanlıkta çan seslerini Kör Çeşme’den duyarak uyanıyor, evdeki hazırlık telaşı devam ederken dışarıdan birilerinin “haydi gitmiyumusunuz” diye bağırdıklarını duyuyorum.
En güzel giysiler giyilmiş, bohçalanmış dastarlar sırtlanılmış, süslenmiş, çan takılmış ineklerin sesleri arasında, büyülenmiş halde, telaş ve heyecanla kervana katılıp, koyuluyoruz Kadırga yoluna…
Çanların büyülü yankıları ve ıslıklar eşliğinde şakalaşmalar, türküler söylenip bazen de inanılmaz neşeli horoncuklar kuruyor büyüklerimiz yollarda..
Küçük bir çocuğum yürümekten yoruluyorum ağlıyorum, oda ne! bir bakıyorum ineğin üstünde yola devam ediyorum. Bazen yolda kalıp yetişemeyenler bekleniliyor telaş ve kaygıyla yayla yolunda.
Az gidip uz gidip molalar veriliyor, kıt kanaat yiyecekler “camadan”dan ve “çenti”lerden çıkartılıyor, neşe içinde paylaşılıp birlikte yeniyor. Islak çam dallarını hatırlıyorum, düşen yağmur damlacıklarını...
Yolda gece oluyor… Alaca mı, Saz Alanı mı bilemiyorum, çabucak yapılan “sayfan” veya varsa bir evin samanlığında gecelediğimizi hatırlıyorum. İneklerimiz sağılıyor, ateş yakılıp eldekiler pişiriliyor, “yeyük”ler ağaç dallarına asılıp çalkalanıyor, bizde yeni arkadaşlıklar kurarak oynuyor, hasta olduğumda da anamın sıcaklığını hissediyorum ensemde…
Gün ağarırken “haydi” sesleriyle tekrar kervan yola çıkıyor. Çocuk yüreğimle tarif edilemez heyecanımla boğuşuyor, kadırgadaki evimizi özlüyor ve merak ediyorum…
Rüzgârın dans ettirdiği çimenlere ulaşıyoruz…
Obamız göründü, aman allah !..
Şimdi dönüp baktığımda içim bir hoş oluyor ve garip bir özlem duyuyorum o günlere… Belki de soğuk, paylaşımın sıcaklığından yoksun monoton yaşatıldığımızdan.

Türkelli Köyü, (Oğuz Mahallesi) Trabzon-Beşikdüzü topraklarındadır.